درِ چهارم در نبوّت و رسالت چون حقّ تعالى را نمىتوان ديد و به ادراك حواسّ به او نمىتوان رسيد و همه كس شايستهء آن در نيست ، پس ناچار است از واسطهء مقرّبى ذو وجهتين كه رويى با معبود داشته باشد ورويى با عَبيد « 1 » كه ازآنجا فراگيرد واينجا اعطا فرمايد ، از آنجا بشنود و اينجا بيان نمايد ، بندگان را به آن جناب آشنا گرداند و رهنمايى كند و ايشان را از مبدأ و معاد خبر دهد و پيشوايى كند و به كيفيّت طريق معاش و تحصيل زاد معاد ارشاد نمايد و به آنچه خير ايشان در آن است دلالت فرمايد و به

--> ( 1 ) - بندگان .